Verdriet

candle sHaar broertje Ruben kwam dagelijks een broodje met pindakaas bij ons eten, daar in Villardonnel, heerlijk vond hij die Hollandse boterham. Zij zelf kwam ook regelmatig, was een tijdje het beste vriendinnetje van mijn dochter Zoë, logeerpartijtjes, blijven eten, samen gek doen. Totdat er een ander meisje in het dorp kwam wonen en zij het beste vriendinnetje van haar werd. Zo gaat dat als je een jaar of 12 bent. Even verdriet en dan weer verder.

Vlak voor de kerst kregen we via via bericht. Er was een ernstig auto ongeluk gebeurt op de weg van Villardonnel naar Villegailhenc, s’morgens vroeg om 8 uur, één dode en één zwaar gewonde, het was een koude ochtend en een plak ijs op de weg zorgde ervoor dat de 18 jarige bestuurder de macht over het stuur verloor. Jonge mensen uit Villardonnel. Kippevel want Villardonnel is maar klein, we kennen er veel mensen. Dan blijkt het ook om haar te gaan, het vriendinnetje, Daisy, ze ligt zwaargewond in coma. Druppelgewijs komt er nieuws, hoe het dorp een inzamelingsactie houdt omdat de mama van Daisy weinig geld heeft en in de wachtkamer van het ziekenhuis in Toulouse slaapt omdat een hotel te duur is. Er word meer dan 500 euro opgehaalt. Mama kan in een normaal bed slapen, voorzover dat lukt.

Het blijkt dat Daisy geen kansen meer heeft om uit de coma te komen, en de ouders besluiten dat het beter is hun dochter te laten gaan.

Daisy, 16 jaar, onderweg naar school op een koude december ochtend met haar buurjongen Thomas. Weggerukt uit het leven.  Het is niet eerlijk.

365

franse nummerplaten2 sAfgelopen zondag was het precies één jaar geleden dat we naar Frankrijk emigreerden. We hadden onszelf een jaar gegeven om te kijken of we konden aarden, of de kinderen het zouden redden, of het financieel haalbaar was, of het zou zijn wat we ervan hoopten.  Wat is dat jaar voorbij gevlogen en wat is er best veel gebeurd zo tussendoor. Dingen die we niet hadden voorzien zoals het starten van een B&B. Dingen die tegen vielen zoals het zien ploeteren van je kinderen met de taal de eerste 5 maanden en het noodzakelijk terugkeren naar Nederland voor hartoperaties van dochter Zoë. Het moment dat mijn dochter Chelsey aan het bevallen was en ik hier in Frankrijk zat was even erg moeilijk voor mij. Dingen die veel beter waren dan waar je op hoopte; De vriendelijkheid van de Fransen, de gemoedelijkheid van het leven in een Frans dorp, de rust, ruimte en creativiteit die ik in mezelf heb kunnen vinden, het los laten van oud zeer en negativiteit. Wat hebben we een hoop geleerd: De taal, (De kinderen ratelen rap Frans en zonder Nederlands accent wordt mij verteld) Franse gewoonten, lekker eten en wijntjes, de streek en bijbehorende geschiedenis. Ik heb geleerd dat wat je hebt aan spullen totaal onbelangrijk is. Belangrijker is wie je bent. Ik heb leren relativeren, te leven met de dag en die dag gewoon te plukken. Ik heb leren kijken, genieten van iets simpels als een mooi zelf geplukt boeket wilde bloemen of een café crème op een terras in de zon.  Het landschapdanse du buffatiere villardonnel 2013 s verveelt me nog steeds niet evenmin als de geur van vers stokbrood, wilde tijm onder mijn voetstappen of bloeiende kamperfoelie in de heuvels. De pracht van een veld koren – of zonnebloemen, een overstekend wild zwijn en hert. De dorpsfeesten met elk hun eigen tradities geven me een kinderlijk blij gevoel. Zo bijzonder om daar bij te mogen zijn. Niemand vind het belachelijk of kinderachtig, het is gewoon zoals het is en iedereen doet mee. Wat een verademing. Onbewust vergelijk ik nog steeds met Nederland al wordt dat wel steeds minder. Wat mis ik van Nederland? Het even binnenwippen van mijn ouders en grote kinderen met aanhang. De verjaardagsfeestjes voor mijn kinderen hier. Oud & Nieuw Hollandaise. Indische producten. Duinenbrood. Filet American. Soms een broodje kroket. broodje kroket sGelukkig wordt het meeste ruimschoots goed gemaakt door andere, Franse dingen en gebeurtenissen. Is het alles wat ik ervan gehoopt had? It is. En nog veel meer! Vandaag hebben we onze Nederlandse kentekenplaten vervangen door Franse. We blijven. Zon