365

franse nummerplaten2 sAfgelopen zondag was het precies één jaar geleden dat we naar Frankrijk emigreerden. We hadden onszelf een jaar gegeven om te kijken of we konden aarden, of de kinderen het zouden redden, of het financieel haalbaar was, of het zou zijn wat we ervan hoopten.  Wat is dat jaar voorbij gevlogen en wat is er best veel gebeurd zo tussendoor. Dingen die we niet hadden voorzien zoals het starten van een B&B. Dingen die tegen vielen zoals het zien ploeteren van je kinderen met de taal de eerste 5 maanden en het noodzakelijk terugkeren naar Nederland voor hartoperaties van dochter Zoë. Het moment dat mijn dochter Chelsey aan het bevallen was en ik hier in Frankrijk zat was even erg moeilijk voor mij. Dingen die veel beter waren dan waar je op hoopte; De vriendelijkheid van de Fransen, de gemoedelijkheid van het leven in een Frans dorp, de rust, ruimte en creativiteit die ik in mezelf heb kunnen vinden, het los laten van oud zeer en negativiteit. Wat hebben we een hoop geleerd: De taal, (De kinderen ratelen rap Frans en zonder Nederlands accent wordt mij verteld) Franse gewoonten, lekker eten en wijntjes, de streek en bijbehorende geschiedenis. Ik heb geleerd dat wat je hebt aan spullen totaal onbelangrijk is. Belangrijker is wie je bent. Ik heb leren relativeren, te leven met de dag en die dag gewoon te plukken. Ik heb leren kijken, genieten van iets simpels als een mooi zelf geplukt boeket wilde bloemen of een café crème op een terras in de zon.  Het landschapdanse du buffatiere villardonnel 2013 s verveelt me nog steeds niet evenmin als de geur van vers stokbrood, wilde tijm onder mijn voetstappen of bloeiende kamperfoelie in de heuvels. De pracht van een veld koren – of zonnebloemen, een overstekend wild zwijn en hert. De dorpsfeesten met elk hun eigen tradities geven me een kinderlijk blij gevoel. Zo bijzonder om daar bij te mogen zijn. Niemand vind het belachelijk of kinderachtig, het is gewoon zoals het is en iedereen doet mee. Wat een verademing. Onbewust vergelijk ik nog steeds met Nederland al wordt dat wel steeds minder. Wat mis ik van Nederland? Het even binnenwippen van mijn ouders en grote kinderen met aanhang. De verjaardagsfeestjes voor mijn kinderen hier. Oud & Nieuw Hollandaise. Indische producten. Duinenbrood. Filet American. Soms een broodje kroket. broodje kroket sGelukkig wordt het meeste ruimschoots goed gemaakt door andere, Franse dingen en gebeurtenissen. Is het alles wat ik ervan gehoopt had? It is. En nog veel meer! Vandaag hebben we onze Nederlandse kentekenplaten vervangen door Franse. We blijven. Zon