Donderslag

En dan is het ineens over. Je merkt dat hij terug getrokken is de laatste weken, vraagt meerdere malen wat er is en krijgt een vaag “het is de stress van onze financiële situatie” antwoord. Het zit niet lekker, dit antwoord en op een prachtige zondagmiddag, eerste echte mooie dag van het jaar, vraag je de vraag die bij voorbaat al een vlaag van misselijkheid bij jezelf veroorzaakt: Zie je het nog wel zitten tussen ons? Nee. Pats-boem. De onvermijdelijke vervolgvraag, die eruit schiet voor je hem kan stoppen: Heb je een ander? Ik heb gevoelens voor een ander, ja. De grond zakt weg onder je voeten, je hart bonkt je borst uit en je kunt nog net een golf van kots terug slikken. Je zakt in elkaar, slaat je handen voor je ogen, ongeloof, ongeloof. Je stelt vragen, onzinnige vragen, maakt verwijten, wordt boos, huilt, schreeuwt, slaat met deuren, ijsbeert door de kamers, gaat zitten, gaat weer staan. Er verschijnt een groot zwart gat voor je geest, het gat waar je toekomst zojuist in is gedumpt. De spreekwoordelijke poten zijn vanonder je stoel gezaagd en je valt kei en keihard. Je vraagt door, waarom? Er word nog wel van je gehouden, je weet wel, soort broer en zus gevoel, maar de verliefdheid is er niet meer. Dus neem je op je 42ste maar een vriendin van 30. En zonder eerst even thuis netjes de dingen te bespreken, nee hup, gelijk een ander. Soit. De volgende dag zouden we een huis gaan bekijken. We zijn gegaan. Het mag duidelijk zijn dat het t niet geworden is, dat huis. Weg moet ik wel hier, ik kan het huis niet meer betalen, sowieso. Via een vriendin heb ik een ander huisje gevonden, in een groter dorp ten zuiden van Carcassonne. 2 slaapkamers, een woonkamer/ keuken en douche. Klein maar op een mooie plek. Net groot genoeg voor de meisjes en mezelf, maar eigenlijk te klein voor logees en/of een klein fotostudiootje te creëren. Hoe ik aan geld ga komen weet ik niet precies, komt tijd komt raad. Ik heb gelukkig een paar hele lieve mensen om me heen waar ik terecht kan met mijn sores. Ik voel me leeg, lichamelijk een wrak en emotioneel zwaar belazerd. En dat zijn understatements.

53 thoughts on “Donderslag

  1. Jeetje wat heftig en erg vervelend voor jou en je meiden. Hoop dat je genoeg hulp krijgt , en hier in Montpellier staat de deur open en de wijn koud.

  2. Tja, wat moet ik zeggen. Ik zou natuurlijk niet hoeven reageren, maar ik volg je al zo lang, dat ik wel moet.
    Ik wens je veel sterkte en vooral wijsheid toe, fijn dat je goede vrienden om je heen hebt. Ik kan niet met je mee voelen, maar weet dat er ook mensen zijn die je helemaal niet kent, maar die toch intens bij je betrokken zijn!
    Ineke

  3. oh jee….we kennen elkaar niet, maar ik “voel”je wel….ik volg je blogs al een aantal jaren…je stond op m`n lijstje om te bezoeken in Frankrijk dit jaar.. na m`n reis door Australie afgelopen 4 maanden…wat `n proces ga je in en door….Vanuit Nederland wens ik je heel veel kracht en wijsheid toe…zou graag wat voor je betekenen…warme groet,Liesbeth

  4. Niet meer verliefd zegt hij. Verliefdheid gaat over in liefde, je verbonden voelen met die ander, je vertrouwd voelen. Onlosmakelijk verbonden voelen, onvoorwaardelijk houden van voelen. Dat voel je niet als je verliefd bent, dan voel je als je houdt van. Elly heel veel sterkte, je bent sterk en je gaat het redden. Hij is de weg kwijt, jij niet. Bisou!

    • Zo voel ik het precies Anje! En ik dacht dat we het daar ook samen over eens waren… Midlifecrisis zullen we dan maar denken. Ik ga t redden maar moet hier wel “even” doorheen. bisous terug

  5. Jeetje…., ook ik ken jou helemaal niet, maar maak zelf ook een en ander mee… Wat ongelovelijk dat je, als je niet in je relatie gelukkig bent, daar niet eerst aan gaat werken, praten vooral , maar ook eerlijk zijn, open en bereid te werken aan wat je samen deelt…. dat voordat het allemaal te laat is… Meid, idd zoals anderen al hebben gezegd, hij verdiend jou niet, al heb je er niets aan nu, sorry voor de taal hoor, maar het is gewoon een lul….! Ik leef met je mee!!!!

  6. Wat weinig ruimte om nog tot elkaar te komen, vind dat heel heel erg en leef met je mee. Kraakhelder omschreven, en het raakt me diep ook al ken ik je niet persoonlijk.
    Tijd….dat is het enige dat het verzacht.
    Veel sterkte, ook voor je meisjes.

  7. Wat een schok, Elly, niet enkel je dromen, maar je hele wereld aan scherven. De intrieste werkelijkheid waarin de meesten van ons zich zullen herkennen. Jij hebt erg, erger en ergst meegemaakt en je erdoorheen geworsteld, ook nu zal het je mettertijd lukken, want tu refuses de perdre, niet? Veerkracht en sterkte wens ik je toe!

  8. Jeetje.
    Wat een boem-pats. Met recht een donderslag.
    Wat raar lijkt me, als je zo´n heel verhaal van vertrek/aankomen/landen (en dan nog in etappes) samen beleeft hebt.
    Begrijp dat jij je in elk geval sterk genoeg voelt daar door te gaan.
    Wens je die sterkte in elk geval toe.
    Sannah

  9. Kop op moeke, zoals je al zei: Been there, done that! Ook hier kom jij wel door heen (ook al zou het niet hoeven moeten)! 😉 Hij verdient een schop onder zijn kont en eentje tegen zijn hoofd wat mij betreft… Misschien dat dat wat helpt! XxX I’m here XxX

  10. Fijn dat je in ieder geval even een plek voor jezelf hebt gevonden. Wat ontzettend k#t voor je. Ik wens je veel kracht en geluk. Zeggen ze niet? Waar de ene deur sluit, opent een andere?!! Je hebt iig gezelf, en volgens mij ben jij zo iemand die het overal en altijd redden zal. Groet, Narda

  11. Lieve Elly, ik las je berichtje vanochtend al en het heeft me de hele dag dwars gezeten…..het “past” gewoon niet in het geweldige succesverhaal van de afgelopen jaren en dit heb je zeker niet verdiend…..jou een beetje kennende ga je je ook door deze ellende heen slaan en kom je er nog sterker uit…..heel veel sterkte voor jou en de meiden, het gaat jullie lukken!

  12. Hoi Elly,
    Wat kan ik nog zeggen na alles wat je bekende en onbekende vrienden al gezegd hebben. Ik had het niet tussen de regels door zien aankomen. Je kan toch niet alles schrijven op zo’n blog. Veel sterkte! Ingrid

  13. Jeetje Elly wat erg!! Ja ik kan wel zeggen als we iets voor je kunnen doen maar beetje ver weg! Heel veel sterkte! Dikke knuffel!

  14. Och Elly, wat een ellende, en wat beschrijf je het beeldend, ik zit hier met kippenvel te lezen. Wat geld betreft, blijf nog steeds stockfotografie in gedachten houden, daar heb je niet altijd een studio voor nodig!

    • Ik ga verder met stock Ivonne, maar mis even de creativiteit, gaat vast snel terug komen en idd, geen grote stiudio nodig maar een plekje voor lampen zou toch lekker zijn. Dank je wel.

  15. Jeetje, ik was zo trots op jullie omdat het zo goed en positief ging,, vergeleken met andere emigranten. Vond jullie ook een leuk stel en we waren absoluut van plan om eens langs te komen, we wonen niet ver van jullie vandaan. En nu dus dit. Wat een l.. zeg. Doe eens even je best voor je huwelijk. Heel veel sterkte de komende maanden en probeer er te komen, lukt je vast wel.
    José van Pesch-Terburg

  16. En toen was er…. de Penopauze!! Zo voorspelbaar maar ook onvoorstelbaar en wellicht ook onherstelbaar. Na verloop van tijd komt het besef en wordt er weer verlangd naar het het oude vertrouwde en vooral goede leventje, maar ja, zal het dan nog kunnen.Tijd zal het moeten leren. Voor nu en tot dan; heel veel kracht gewenst meiden, leef met jullie mee.Is er geen franse reality serie, best wrang, maar jullie voldoen aan alle eisen inmiddels?

  17. Ik had en heb groot respect voor wat er bij Carcassonne in korte tijd uit de grond was gestampt. Met zoveel energie, creativiteit en doorzettingsvermogen kom je deze dreun te boven. Daarnaast met jouw talenten, B&B, fotografie gaat het je lukken. Dat weet ik zeker. Al gunt iedereen je dat het anders was gelopen.
    Sterkte en gelukkig begint vandaag de lente!
    Jeroen B, 62

  18. Ach wat een drama!! Hij weet echt niet wat ie doet. Hij gooit jullie hele historie zomaar weg. Alles wat jullie gezamelijk meemaakten, opbouwden krijgt een grauwsluier …..en als het even moeilijk is (natuurlijk is emigreren niet makkelijk) dan loop je weg… je L*****L achterna. Hij is je echt niet waard Elly…
    Of eigenlijk heb ik ook een beetje meelijden met hem. Hoe dom kun je zijn

    Hou je taai maar het komt goed met jou!!!

  19. hey meis, lees net je bericht en het komt aan als een slag bij heldere hemel. oh my godddd!!!.
    dit is iets wat ik nooit aan heb zien komen. klote meis. dankzij jouw is hij zo ver gekomen als dat hij nu staat. mss is het een bevlieging en zit hij in zijn midlife.
    ben er gewoon onderste boven van en begrijp heel goed hoe jij je nu voelt. ik heb precies hetzelfde meegemaakt. ik ken jouw nu al vele jaren
    in goede tijden maar ook in heel slechte tijden. jij bent een hele sterke vrouw en komt dit wel te boven maar dan nog heeft ook dit weer tijd nodig.
    als je deze kant op kom meis staat mijn deur altijd voor je open, zoals dit altijd is geweest
    daar ben je al te lang vriendinnen voor toch??
    nou meis wens jouw heel veel sterkte toe en als je eens met een achterblijver wilt praten kan je me altijd bellen he.
    love you !!!!!

  20. Ik ken je niet alleen van je Blog, maar je verhaal is helaas heel erg herkenbaar voor mij. Ik wens je heel veel sterkte voor de komende tijd. Groetjes van Dominique

Reactie? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s