Gezellig

DSC08803Echt zo’n oer Hollands woord is het; gezellig. Ik geloof dat de Nederlanders het  zo’n beetje uitgevonden hebben. Wat vind ik nou gezellig? Ik vind het gezellig om samen te zijn met mensen, af te spreken voor een etentje, een terrasje of gewoon een gezellig bakkie leut. Slap ouwehoeren over van alles en nog wat, diepgaande gesprekken, een  roddel uitwisselen, samen in de keuken staan of een potje kaarten en dan met een stuk in je kraag de sterren van de hemel te zingen. Leuk. Alleen…. het valt me op dat een hoop mensen niet meer zo gezellig zijn. Ze verblijven graag in een wereld van zichzelf, een wereld van de smart Phone. Ze komen op visite en bijna het eerste waar om gevraagd wordt is de Wi-Fi code want er moet gauw gecheckt worden wat ze hebben gemist de anderhalf uur dat er in het vliegtuig is gezeten. Net wakker en hop, het ding bliept en klinkt. Als er al een gesprek op gang komt en er valt even een stilte dan ligt het telefoontje alweer in de hand want stel je voor dat iemand net op facebook heeft gemeld dat ze nu op de fiets naar het werk vertrekt en je hebt dat nou net gemist…. moet er niet aan denken toch? Tijdens het eten ligt ie op tafel, naast het bestek, gaat soms zelfs mee naar het toilet. Misschien ben ik een zeikerd maar so be it. Ik heb er een schurft aan. Mensen die een week bij ons logeren en 80 procent van die tijd op dat ding zitten te staren… HALLO! Ik dacht dat je op visite kwam? Voor ons? Voor mij misschien? Ik vind het eigenlijk ronduit a-sociaal. Respectloos. Ik maak tijd voor je vrij, ontvang je in mijn huis, kook voor je, zorg dat ik geen andere afspraken heb en jij staart alleen maar op dat ding? Ik voel me eigenlijk gewoon genaaid. Gebruikt. Voor lul staan eigenlijk. Don’t get me wrong: Ik ben ook graag bezig op de computer, heb facebook, blogs, foto dingen. Breng ook best veel tijd door op het internet, heb zelf ook een smart Phone. Ik lees ‘s morgens bij de koffie mijn email, weerbericht en facebook door. Maar ik doe dat niet de hele dag door als ik in gezelschap ben! Natuurlijk heb ik er wel eens wat van gezegd, gevraagd of het nou echt zo boeiend was wat ze de hele dag lazen. Ze wisten zich niet eens te herinneren wat ze hadden gelezen… van de hele dag staren op dat ding konden ze niet één ding opnoemen wat was blijven hangen. Triest…  Het valt me trouwens op dat het hier in Frankrijk not done is: Bij etentjes thuis, in restaurants, cafés en andere gelegenheden blijven de mobieltjes in de zak/tas. Mensen voeren gesprekken, lachen, discussiëren. Soms komt het mobieltje boven water om even een foto ofzo te laten zien maar gaat daarna weer weg. Wat is er toch gebeurd met de Nederlanders? Ik dacht dat wij zo fatsoenlijk waren? Ik hou van mijn vrienden en familie en vind het nog steeds heerlijk om visite te krijgen maar verlang dan wel dat de telefoon het grootste deel van de dag uit t zicht blijft. En wil je dat niet, kom dan niet. Wel zo gezellig.

25 thoughts on “Gezellig

  1. Ben het helemaal met je eens, wat mij betreft mag er een time lock op gezet worden max een uurtje per dag kijken op je mobiel en voor de rest gewoon echt contact..

  2. Je hebt zóóó gelijk! En het niet alleen met eten, bezoek, koffie enz ook als je lekker buiten de natuur in gaat met elkaar. Niet genieten van wat je hoort en ziet…Nee checken en chatten met anderen over…onzin…”Waar ben jij, ik ben hier, ohhh zóóóó gezellig met M..” Ja ja…voor jou misschien, ik vind er geen barst an!

  3. hai el,
    gooi het er maar uit meid. je hebt helemaal gelijk. ben zelfs wel eens van een verjaardag weggegaan omdat echt iedereen met zijn mobiel zat of tablet. vreselijke hekel heb ik eraan. als je op visite zit valt er weinig te bepraten want iedereen zit met dat ding in zijn kl…….
    maar …… verder alles goed?????
    liefs van mij

  4. Helemaal met je eens. Paar weken geleden belden hele goede vrienden uit NL op. Waren op rondreisje in Frankrijk. Konden ze paar dagen langskomen? Ja, natuurlijk, gezellig. Hebben dan bij ons overigens een hele verdieping voor zichzelf, maar in de ochtend om 8 uur komt Siem van boven naar beneden. Ik sta dan nog in t-shirtje in de keuken een en ander voor te bereiden voor gezellig (weer dat woord, probeer het maar eens te vertalen in welke taal dan ook) ontbijtje. En vanaf dat moment kijkt hij de hele dag op zijn tab of Iphone. Tijdens het eten, onderweg, borrel etc. Er komen voortdurend berichtjes binnen van de kids in NL. Doodziek worden Donald en ik daarvan. Wij hebben overigens niet eens zo’n ding. Moet soms de telefoon pakken om mijn mobile te traceren.
    Prettige winter toegewenst, wij vertrekken voor 4 maanden naar Portugal met de meest simpele mobile die je je maar kunt voorstellen.
    José Terburg Van Pesch

  5. Heeeerlijk dat ik ‘beeld’ heb bij dit verhaal. Echt beeld van deze conversatie, van jouw gezichtsuitdrukking en gebaren aan de ouderwetse keukentafel en niet via een scherm. Je weet wat ik bedoel en wij zijn ook alleen in deze hopeloze strijd tegen het communiceren via een scherm in plaats van via een beeld op je ouderwetse netvlies! Super herinnering die blijft en niet vluchtig is! Zou graag willen dat meer mensen het gaan beseffen. Liefs, Jolanda.

    • Ja he Jolanda, ik vond het zoooo super jullie zo lekker onverwachts hier te krijgen!! Wat een super verassing was dat! Wij vonden het echt gezellig en hopen jullie vaker te zien en sneller dan 25 jaar a.u.b! hahahaha ook nog bedankt voor je kaartje, leuk man! Groetjes daar? kuss, El & Jo

Reactie? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s