Volume

oude franse wijnfles in mand (1)Muisstil komt ze binnen, zo muisstil dat ik haar bijna over het hoofd zie maar dat kan ook zijn omdat ze klein van stuk is. Sluik kort donker haar, een trui die groot om haar heen bungelt. Nerveus duwt ze haar brilletje terug waar het hoort op haar neus en bescheiden spreekt ze me aan. “Bent u de Mevrouw van deze winkel?” Ik beaam. Ze vertelt me haar probleem; ze heeft haar huis verkocht en nu moet de ouwe zooi eruit, u weet wel, kastjes en prulletjes, restantjes verf en snuisterijtjes. Ze is niet zo soepeltjes meer, legt ze uit, en of wij de spullen willen hebben anders gaan ze naar de stort. Pas de problème, zeg ik, we komen wel even langs met de bus. Een klein uurtje later rijden we voor, het is maar een paar kilometer ver. Terwijl we zoeken naar een klink om de poort te openen komt ze het erf op gedribbeld. Vanuit het huis buldert een mannenstem instructies naar de vrouw, ik zie haar in elkaar krimpen. A gossie, denk ik en Johann kijkt me veelbetekenend aan. Er wordt op een knop gedrukt en de automatische poort draait kreunend open. Paniek! Een klein opdondertje van een hondje neemt de kuierlatten en de vrouw rent er heftig zwaaiend achteraan. De bulderstem verschijnt in de deur en buldert zo mogelijk nog harder naar hondje en vrouw. Typisch. Johann heeft in één greep het keffertje in zijn nekvel en deponeert het bij zijn baas. De rust is weer gekeerd. We volgen de vrouw naar binnen. Ze heeft een aantal spulletjes netjes ingepakt en we krijgen tekst en uitleg van wat erin zit. Een mooie eettafel mogen we hebben, een kastje, wat schilderijen en blikken verf. We zijn er blij mee. Wat krijgt u van ons? Vraagt de bulderstem nu flemend aan ons. Niets, antwoorden wij. Duidelijk verbaast staat hij met een tandeloze mond vol tanden. Wij zijn blij met de spullen en u omdat u ervan af bent, verklaren we. Iedereen happy. De vrouw zegt nog wat spullen te hebben maar die kunnen we pas ophalen als ze over gaan, ze zijn nog in gebruik, willen we die? Tuurlijk. Blij geeft ze me een zoen, dank u wel mevrouw. Even later gaan we en als hondje weer aanstalten maakt het hazenpad te nemen horen we in de verte bulderstem weer op vol volume denderen.

7 thoughts on “Volume

  1. Twee keer uiterste. Van muisstil tot bulder en van normaal gesproken dat jullie geld geven voor de spullen vraagt hij wat jullie willen.

    Mooi beschreven. Je komt zo wel op mooie aparte verhalen.

    Gr. Debby

Reactie? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s