Verborgen schatten

DSC03945****Moeizaam kruipt onze bestelbus door de nauwe middeleeuwse straatjes van het dorpje ergens in de Minervois. We rijden op en neer door de straat van het opgegeven adres, maar nergens het huisnummer wat we zoeken. Op goed geluk bellen we aan op de onderste verdieping van het complex waar het toch echt zou moeten zijn. Een voluptueuze vrouw opent de deur en een walm van pis en zweet bespringt ons als een kat met uitgestoken klauwen. We deinzen achteruit maar moeten toch de drempel over, adem in en neus in gedachten dicht geknepen wagen we ons naar binnen. De vrouw escorteert ons door een smal straatje tussen dozen, tassen, zakken en stapels in het volgestouwde huisje. In wat ooit een woonkamer was zit een kleine propperige jongen op 1 m2 achter het beeldscherm van een pc, ingebouwd door nog meer zooi, opgestapeld om hem heen. In mijn hoofd verschijnen beelden van tv programma’s over mensen met verzameltiks, dit komt aardig in de buurt van zo’n aflevering. De kachel staat voluit, wat de zweetlucht van de in dikke wollen trui gehulde vrouw zou kunnen verklaren. Vol trots wijst ze een gammel jaren 80 bureau aan, “deze mogen jullie voor een prikkie meenemen”, we bedanken. Over vuilniszakken, langs een doos rottend fruit klimmen we door de keuken naar een balkondeur. Op het tot de nok toe gevulde balkon ontwaren we tussen de vuilnis een paar leuke jaren 50 stoeltjes en oude kinderschoolbankjes, onze interesse is gewekt.bureautjes Nu nog proberen ze eruit te krijgen. Ergens heeft ze nog een bijpassende eettafel zegt de vrouw en we gaan op speurtocht en zowaar: onder een dikke laag puin komt een heuse tafel te voorschijn, nou niet bepaald een item wat je snel kwijt zou raken maar in dit 4 kamer appartementje zou je nog een olifant kunnen kwijt raken. We onderhandelen over de prijs van de spullen en komen uit op een bedrag van 130 euro. Geen echte vette deal voor ons, gezien de staat van de spullen maar we willen eigenlijk zo snel mogelijk weg, de frisse lucht in. De vrouw grist de 150 euro uit mijn handen en ik vraag om wisselgeld. “Heb ik niet” zegt ze vinnig maar ik laat me niet afzetten, “dan wissel je maar bij de buren” zeg ik, wat ze weigert. “Dan neem ik nog wat mee” ze wijst naar het jaren 80 bureau. No deal. Ik wijs op een oud nachtkastje. Zuchtend en steunend ruimt ze het leeg en we laden de spullen in de bus. ****

Onze allereerste ervaring als ophaler van spullen voor onze nieuwe kringloop/brocante winkel in Frankrijk. Na grondig schoonmaken en schuren kwamen er hele leuke dingen onder het vuil vandaan. seconde chance

23 thoughts on “Verborgen schatten

  1. Tja Elly, soms moet je er wat voor over hebben, hahaha… Die penetrante geur krijg ik bij het lezen al in mijn neus. Bij het ophalen van onze hond kwamen we ook in een huis waar je de adem ontnomen werd, we werden verwelkomt en besprongen door een stuk of 25 vrolijke setters…allemaal even lief, maar…stinken. Dat terwijl ik voor aankomst nog even wat okselfris eronder gedaan had, fris ruikend shirtje, je wilt toch goed overkomen hè!
    Maar leuk zeg, weer een nieuwe uitdaging. Ik heb hier nog een overvolle zolder. Wanneer kom je 😉
    Heel veel succes met jullie nieuwe winkel, vriendelijke groetjes, Cilia

  2. Dit is wel de manier om aan je schatten te komen, wat een verhaal.
    Ik zou best eens willen meestruinen, de kringlopen hier ken ik nu wel!!!
    Succes en de groetjes, Monique

  3. ik zie het helemaal voor me! jij laat je niet wegschepen wat een goor wijf.het gebouwtje ziet er heel leuk uit. heel veel succes dat je kringloop goed bezocht mag worden.gr.marijke

    • Gebouwtje ziet er nu alweer beter uit, meubeltjes buiten enzo, en zo’n prachtig uitzicht over weilanden, heuvels en besneeuwde Pyreneeën! Aleen daarom ga ik al graag naar mijn werk!

  4. Geweldig geschreven!! En wat een verassing of had ik in de loop van de tijd wat gemist. Ziet er echt super uit het gebouw. Wat ik gehoord of gelezen heb is het wel iets nieuws in Frankrijk tweedehands, toch?
    Succes ermee en weet nu al dat het goed gaat lopen!

  5. Succes met de alweer volgende onderneming! Hulde voor jullie daadkracht en ondernemerschap. Zouden de buitenlandse spreekwoorden over nederlanders dan toch waar zijn….:-)

    Jeroen B, 62

  6. Jammer een geestelijk gestoord en vervuild arm vrouwtje, dat een extra centje probeert te bemachtigen, het vel over de neus te halen. Waar blijft het spel?????????
    Tja, handelsgeest is handelsgeest…..
    Op brocantes gaat het ook veel om het spel. Hoe dichter je bij de Mediterrane gebieden komt hoe belangrijker het contact door het verhaal erom heen.
    Jullie wonen nog niet zo lang in Frankrijk en de tijd zal het leren…
    Succes met de handel, vr.gr. Mieke

    • Dank je wel voor je reactie Mieke, maar je hebt het denk ik niet zo goed begrepen? Dit was geen oud, vervuild arm vrouwtje maar een gezonde begin 30 jarige vrouw die precies wist waar ze mee bezig was. Als iemand het vel over de neus gehaald was waren wij dat wel… Maakt verder niet uit hoor, wij hebben op handel en brocante gebied misschien nog wel e.e.a. te leren….

Reactie? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s