Vergeten kerst…

DSC06191

We hadden het er maar druk mee, met kerst voorbereidingen in La Douce. Ouders moesten worden opgehaald van het vliegveld, laatste cadeautjes kopen, nieuwe schoenen voor de kids, want er kwam een heus school kerstdiner in het foyer van het dorp. Dat diner ging even anders als in Nederland; om zes uur s ’avonds werden alle kinderen verwacht in het foyer waar een lange tafel opgesteld stond. Op de tafel stonden allerlei hapjes, aangeboden door de burgemeester, en zelf gemaakt door de kinderen. De meester deelde pakjes uit en de ouders mochten een glaasje heerlijke vin chaud (warme wijn) pakken. Ik had de meiden op hun paas ehm.. kerst best aangekleed, haar in de krul en glitter lipgloss included, om er achter te komen dat alle andere kinderen gewoon in spijkerbroek en gympen waren gekomen. Nou ja. Weer wat geleerd. DSC06155

Op naar het volgende kerst evenement. Moeders en ik gingen de dag voor kerstavond de kerstboodschappen doen, want op kerstavond wilden we naar de kerstmis in de kerk, iets wat we- ondanks dat we geen geloof hebben- toch eens mee wilden maken. Er zou een mis gehouden worden om negen uur, met de Franse doedelzakkenspelers, en traditionele uiensoep achteraf. Dus. De dag ervoor alles regelen zodat we op de dag zelf tijd zouden hebben ons op te tutten enzo. Wat schetst onze verbazing toen we op de verkeerde avond –dachten we- doedelzakken en kerkklokken hoorden… Echtgenoot ging polshoogte nemen, en ja hoor: Wij hadden ons een dag vergist, waren gewoon even vergeten dat t al kerstavond was…  Stiekem zijn we naar de kerk gelopen, in ons ouwe kloffie, maar de deuren waren dicht… Onder de zoete geluiden uit de kerk van een vrouwenstem die een prachtig Frans  ‘in excelsius deo’  zong hebben wDSC06185e door het sleutelgat van een zijdeur een glimp op kunnen vangen van wat er binnen in het oude kerkje gebeurde… sjit. Na de dienst hoorden we weer doedelzakken, en we spurten naar buiten. De doedelzakken plus fakkeloptocht ging net de hoek van onze straat om, dus namen we een binnenweg om de stoet van voor te kunnen zien aankomen op het dorpsplein. Dit ging niet zonder slag of stoot, ik had namelijk een paar dagen ervoor bij het schoonmaken, het grote oude karrenwiel wat in de hal staat op mijn grote teen gekregen, die zwaar gekneusd was. De enige schoen die me paste was mijn paarse slof. Ik strompelde dus het dorp door op kerstavond in mijn ouwe jogging outfit en paarse sloffen. Charming. Het kerkje stond open en we konden nog even binnen kijken, heel even, want de pastoor ging naar de foyer, uiensoep eten. Zijn uitnodiging mee te gaan hebben we maar afgeslagen, we waren er nou niet echt op gekleed zullen we maar zeggen…  Weer thuis hebben we hartelijk kunnen lachen om onze gemiste kans en de domme vergissing in de dagen…. Wie vergeet er nou kerstavond?!?

6 thoughts on “Vergeten kerst…

  1. ´Grappig´ he, hoe je met je Nederlandse bril op de gebruiken van je nieuwe thuisland soms zo verkeerd inschat ..
    2013: wens jullie toe dat je dan een nieuwe kans krijgt met kerstavond, dáár, in La Douce !!

Reactie? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s