Ontstressen

lavande s

Misschien heeft u het ergens weleens gelezen of gehoord; Dat Frankrijk  zo relaxed is. Hoe komt dat nou, dat relaxte, waar ligt dat dan aan? Ik kan natuurlijk alleen voor mezelf spreken, ieder ervaart t weer anders, maar voor mij is het een heleboel dingen, en vooral het ontbreken ervan. Don’t get me wrong, na mijn bericht van gisteren weet u inmiddels dat er hier ook gewoon zorgen bestaan, geldzorgen, gezondheid, maar toch….  Als ik dan naar buiten ga, de strak blauwe lucht en lekker koud maar fel zonnetje zie schijnen, langs een slingerend , bijna onbevolkte weg naar het volgende dorpje rijd voor een boodschap, daar vriendelijk begroet wordt met een vrolijk “bonjour Madame, ca va?” Dan gaat het gewoon weer even ‘ca va.’ Als ik een gesprek voer met de school meester over speciaal onderwijs voor Zoë, in het Frans, dan voel ik me blij, dat ik hem begrijp, en hij mij. Nog niet vlekkeloos, maar het lukt. Dan weet ik dat ik door ga zetten, want er is al zoveel bereikt en veranderd in zo’n korte tijd. Ik ben veel relaxter geworden hier, geloof me, in Nederland was ik één bonk stress, altijd aan het malen, alles moest geregeld en op orde. Nooit geen rust, ook om me heen niet, door de overbevolking van te veel mensen op een te klein oppervlakte. Als je er hier behoefte aan zou hebben, kun je weken niemand zien. Ga je naar buiten dan kun je uren lopen in de vrije natuur, met alleen het gekwetter van vogeltjes om je heen. Je laat de dingen dan makkelijk even los, zet je gedachten op een rijtje, realiseert je dat wat je hebt, voelt waardering. Dat schept rust, in je lijf, maar ook in je hoofd.   Wat ook zo heerlijk is, is het gebrek aan betutteling in Frankrijk. Leef je leven, doe wat je wilt, draag wat je leuk vind, wees wie je bent. Niemand geeft een oordeel, we merken dat heel sterk als Johann er is, hij zit onder de tattoos, ook in zijn gezicht. So what. Hier ben je als tatoeëerder een artiest, geen tuig. Tuurlijk kijken ze wel even, en misschien praten ze erover, maar ze behandelen je gewoon met respect. Het ontbreken van drukte is een verademing, ik merk het aan Johann, hij komt altijd helemaal versleten aan hier, en na een dag zie je hem helemaal ontspannen, hij slaapt hier prima, door de stilte en frisse lucht. Ook hij heeft het gevoel dat hij even alles los kan latdemi vijgenen als hij hier is. Ons gezin is veel hechter nu, ondanks dat Jo er vaak niet is. Dit komt doordat de kinderen hier veel vaker met elkaar spelen, de school gaat pas om half 5 uit, en echt buiten spelen doen ze hier niet. Er zijn ook niet zoveel kinderen in het dorp. Zaten ze in Nederland best veel voor de tv, hier doen ze het zelden, speelgoed wordt weer gebruikt, en we knutselen, wandelen, gaan schaatsen in Carcassonne of zomaar over de (rommel) markt. Ze hebben hier al zoveel geleerd, weten wat vijgen zijn, plukken ze van de bomen langs de weg, rapen walnoten, tamme kastanjes en amandelen. Kennen nu de smaak van zelfgebakken brood en appelmoes. Leren de Franse keuken kennen en eten op school, gaan naar musea en klassieke concerten in Toulouse met school. Ja, onze wereld is ruimer, rustiger en rijker geworden. En daar doen we het voor!

21 thoughts on “Ontstressen

  1. Mooi zo. Blij voor jullie! 🙂

    Ik ben het deels met je eens. Je neemt je rust en geluk mee in jezelf. Binnen de drukte hier in NL, kun je ook ontspannen en de mooie dingen des levens opzoeken. Het is maar hoe je er zelf mee omgaat denk ik.

    • Ik vond dat heel moeilijk in Nederland, altijd geluiden, overal mensen, te veel prikkels continue. Ik was altijd bezig met klok kijken, kids halen, kids brengen, verplichtingen hier, op tijd zijn daar… zo laat eten op tafel, zo laat naar bed. Niks voor mij… 😉

  2. Hoewel ik nu even geniet van de vogels in onze tuin in Nederland, weet ik dat er nog veel werk vandaag gedaan moet worden. In Frankrijk laat ik het veel meer los. Begrijp dus wat je bedoelt. Wij moeten echter nog even geduld hebben, voordat wij in Frankrijk gaan wonen. Een huis bouwen gaat daar niet snel en geeft bovendien ontzettend veel stress.
    Verder wens ik je, ondanks jullie tegenslagen,fijne feestdagen en goede moed voor de komende spannende tijd.

  3. Super, dat het je daar zo goed bevalt. Ik wens jou en je gezin daar in dat wonderschone zuiden van Frankrijk alvast hele fijne warme feestdagen en kop op… het gaat vast en zekers allemaal goed komen met jullie dochter.

  4. Mijn moeder zei altijd in moeilijke situaties “het is nog nooit zo donker geweest of het zal weer licht worden”. Onzin, vond ik toen ik jong was en behoorlijk in de problemen zat. Nu ben ik ouder en begrijp het wat beter. Ik zie het bij jou gebeuren. Ondanks je grote zorgen om jullie dochtertje en ook nog eens financiële problemen zie je het vandaag al weer wat lichter in. Ga zo door, blijf de lichtpuntjes zien!

  5. Hoi Elly, ik ben Annemarie, ik had Joëlle in de klas in groep 8. Iemand vertelde mij van de week dat ze jullie op tv had gezien. Even teruggekeken dus en daarna je blog opgezocht. Super om allemaal te lezen en vol bewondering dat jullie je droom waarmaken. Heeft Joëlle in de afscheidsmusical toch niet voor niets een Française gespeeld! Heel veel succes verder met al jullie plannen! Doe Joëlle maar de groetjes van me.
    Annemarie

    • Hoi Annemarie, We weten nog wie je bent hoor!! Leuk dat je reageert! De groeten zijn gedaan, en je krijgt de groetjes terug van Joëlle, ( die nu inmiddels al best wat Frans spreekt!)

  6. Hoi Elly,
    Nu ga ik toch ook maar eens reageren….. Sinds ik afgelopen zomer heb besloten me meer in mijn hobby te gaan verdiepen (fotografie) kwam ik “per ongeluk” op jouw website terecht en daarmee ook op dit blog. Ik dacht meteen: Leuk! iemand die fotografe is en van Frankrijk houdt….dat zit goed! Sinds die tijd volg ik dus jouw blog en natuurlijk zat ook ik maandagavond voor de buis. Heel leuk om je nu ook eens te horen en te zien bewegen 🙂 Wat een fantastisch gezin heb jij (inclusief de achterblijvers)! Uit het stukje van vandaag blijkt (al)weer hoe je geniet van het Franse leven, de natuur en vooral het leven mét elkaar. Natuurlijk zijn er de zorgen om Zoë, maar heb vertrouwen dat het goed komt! Ik geloof daar in en ook in jullie bestaan daar in Frankrijk. Anyway…..om precies dezelfde redenen die jij vandaag benoemt, fantaseren ook wij (steeds vaker) over een leven in Frankrijk. Tot nu toe zijn blijft het bij fantaseren, maar er komt een dag….. We zitten niet voor niets op Franse les 🙂 Hou vol en blijf vooral zo (h)eerlijk schrijven!

    • Hoi Sandra! leuk dat je nu toch reageert, ik vind het leuk een beetje te weten wie er meelezen! Gaaf dat jullie dezelfde plannen hebben en dat je ook fotografeert, hier in France kom je ogen tekort, mijn camera gaat echt overal mee naar toe. Het licht is vaak prachtig, de kleuren geweldig, zelfs nu in de herfst/winter. De huizen met hun pastel tinten, de smalle straatjes en leuke dorpjes, er is overal wel wat. Heel goed dat jullie al met de Franse taal bezig zijn, dat is zo belangrijk! Veel succes met de plannen! 🙂

  7. O, smacht, ik wil ook… vanavond naar Franse les geweest, hoe lang zal het nog duren voordat het huis verkocht is…? Ach, het goede nieuws is dan dat ik vloeiend Frans spreek tegen die tijd 😉
    Sprak jij al Frans? Of ben je ook op les gegaan voor jullie vertrek?

    • Ik heb idd ook Franse les genomen, twee uur per week, 2 jaar lang. Daar ben ik nu nog steeds heel blij mee, ik spreek het niet vloeiend, maar kan toch goed uit de voeten. Het maakt het een stuk makkelijker! Ik hoop met jullie mee dat het huis snel verkocht gaat worden!

  8. Ik heb, naast dat ik begrijp wat jij vertelt, ook wel eens het idee dat je bepaalde zorgen of spanning niet hebt, omdat je sommige dingen niet meekrijgt zoals je ze in N’land meekreeg. Door de taal, omdat je sommige zaken nét niet helemaal begrijpt, omdat je er nou eenmaal niet zo verankert bent als je thuis was, omdat je meer de N’landse dan de lokale tv aan hebt, omdat je de finesse van de gesprekken van een grotere groep mensen net niet helemaal meekrijgt. Weet niet of ik zo een beetje over kan brengen wat ik bedoel, maar ik ervaar zelf dat sommige dingen wat meer langs je heen glijden (wat de lokale bevolking dus niet heeft) en dat daar ook een bepaalde relaxedheid vandaan komt.
    Herken jij dit enigszins?

    • Misschien wel, ik heb niet zoveel weet van de politiek hier, en kijk geen nieuws ofzo..( wij hebben helaas geen Franse tv, alleen Engelse) Toch denk ik dat het ook te maken heeft met het afwezig zijn van hordes mensen, In het drukke Spijkenisse waar we vandaan komen, zag en hoorde je altijd mensen, de hele dag, plus verkeer, tv, klanten op de zaak. Dat is hier allemaal niet, en dat geeft ook rust. Je wordt veel minder geclaimt als het ware.

Reactie? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s