Bijzondere ontmoetingen: De slager

DSC03792-bewerktAl verschillende keren zijn we er voorbij gelopen; de dorpsslagerij. Een klein winkeltje, wat er eigenlijk uitziet alsof het dicht is door de halfgesloten lamellen, maar gewoon iedere dag open blijkt te zijn. Regelmatig zitten er dorpsbewoners lekker buiten, op het witte bankje voor de winkel, te praten, te lachen. Afgelopen zaterdag trokken we de stoute schoenen aan. Laten we even bij de slager binnen lopen, kijken wat hij verkoopt. T was al wat later op de middag, er zat niemand op het bankje, en ook in de zaak waren geen klanten. De slager begroette ons met een vriendelijk bonjour en ik vertelde hem wie we waren en wat we kwamen DSC03790-bewerktdoen. Glimlachend vertelde hij dat hij al wist van ons bestaan, en ons al een paar keer had gezien. Jaja, nieuws is niet lang nieuws op een dorp. In de slagerij valt mijn oog op twee prachtige oude werktafels, en ik vraag de slager hoe oud ze zijn. Met grote trots verteld hij dat deze billots gemaakt zijn in ToulousDSC03789-bewerkte, en dat zijn overgrootvader ze heeft laten maken, de slagerij bestaat namelijk al vier generaties, overgegaan van vader op zoon. Hij gebruikt deze meubelen nog steeds. Geweldig. Op mijn vraag of ik foto’s mag maken verschijnt een brede glimlach, en worden letterlijk alle registers open getrokken, de koeling gaat open en de slager laat me zien wat hij DSC03793zo allemaal in huis heeft. Boudin  noir (bloedworst) hangt gezellig te hangen naast varkensbuik en speklappen. Dan kruipt de goede man bijna bovenin de koeling en na wat moeite haalt hij een blik tevoorschijn. “Omdat jullie zo sympathiek zijn geef ik julDSC03958lie een cadeau”, zegt hij, en overhandigd mij het blik. ’Sanglier’  staat erop, met een datum.  Wat was dat ook alweer, denk ik, maar kan er even niet zo gauw opkomen. “Zelf gemaakt”, zegt de slager, “Gewoon openmaken, in een casserole doen, wat water erbij en even roeren, dan opeten.” We bedanken hem uitvoerig voor dit  genereuze gebaar, zomaar, terwijl hij ons net kent. We kopen  worst, en een fles rode wijn, afkomstig van de familie wijngaard van de slager. Ik wil graag een foto van hem in zijn slagerij, maar nu wordt deze vriendelijke man verlegen, “alleen als je man er ook op gaat” zegt hij. Prima. Johann moet het schort van slager aan. “Nu kan je vrouw zeggen dat ze het met de slager doet” grapt de slager. DSC03798-bewerkt

Thuis gekomen schiet me te binnen wat sanglier ook alweer is: Zwijn! MMmmm, lekker!

We snijden de worst aan en openen het flesje wijn. Héérlijk! De worst is zacht en niet te droog, zoals de worst van de supermarkt vaak is. De wijn is fruitig en kruidig en soepel. De slager heeft er nieuwe, vaste klanten bij. Al was het maar omdat DSC03943mijn slager de lekkerste worst van Frankrijk heeft! Knipogende emoticon

25 thoughts on “Bijzondere ontmoetingen: De slager

  1. Kijk dat is nou loyaal. Gewoon bij de lokale winkeliers je inkopen doen. Brood bij de bakker, olijfolie bij je eigen molen in het dorp en strakjes weer de truffels kopen direct bij de truffelman, scheelt een heleboel geld!. Onze slager snijdt mijn boerenkip zo perfect in kleine stukken voor mijn coq au vin en ik krijg de restbotten mee om bouillon te trekken. Geen moeite is te veel om precies dat ene stukje vlees zoals ik het graag heb te snijden. Gehakt wordt gedraaid waar je bijstaat en je kan de stukken zelf uitzoeken. Geen gespat en nare luchtjes van het vlees bij het bakken. Saucisse de Montbeliard voor de zuurkool ipv een rookworst uit NL en….ossehaas 39 Euro per kilo.
    Dat je die winkeltjes haast niet meer vindt vanwege de strenge hygiene normen, daar ben ik het niet mee eens. Bij ons meer dan genoeg van dit soort middenstanders. Groetjes.

    • Ik denk dat in bepaalde streken deze winkeltjes verdwijnen omdat de mensen hun inkopen doen bij de grote marchés, en veel dorpen woningen hebben die een 2e huis zijn. Ik ben het helemaal met je eens dat je de plaatselijke winkelier moet sponsoren, helaas zit er in mijn dorp alleen de slager, maar een dorp verderop heeft wel kleine winkeltjes, waar ik dan ook graag kom.
      Dank voor je reaktie Anje!

  2. Het was ook wat mij het eerste opviel de meubels wat mooi.Maar wat leuk dat de slager op de foto wilde vroeg hij geen geld zoals hier de Zeeuwse boerinnen doen? Mare de ronde die wij met jullie hebben gelopen heb ik geen slager gezien.Waar zit ie dan?Met de kerst ook maar eens kijken.
    groetjes en kuzz ma

    • Ik denk dat de slagers hier niet echt een toeristische attraktie zijn zoals de Zeeuwse boerinnetjes bij ons… 😉 We zijn er langsgelopen hoor, maar het is maar een klein pandje aan de buitenkant. Ik neem je mee als je er bent, dan mag je ook zijn worst proeven! :-D.

  3. Weer een leuk stukje! Leuk zo’n dorpsslager met de meubels van het begin.Zo te horen en aan de foto’s te zien , hebben jullie je draai hier gevonden. Paola

  4. Oh wat mooi en wat vreselijk knus. Zelfs als vegetariër kan ik genieten van dit verhaal :-)…. En dat gebeurt niet vaak als het over vlees gaat .De gruwelen van de grootschalige fokkerijen en slachterijen doen me rillen, maar dit…..zo mooi!

Reactie? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s