Réunion.

DSC02396

Nietsvermoedend loop ik de school binnen, het is 6 uur in de namiddag en er is een réunion in de school. Een paar weken geleden was er ook één, maar denkend dat réunion hetzelfde was als een reünie in het Nederlands, ging ik ervan uit dat ik daar niet hoorde te zijn. Na een gesprek met de meester begreep ik dat het  voor alle ouders was, ook voor mij dus. (mijn Frans wordt steeds beter Knipogende emoticon) Dus. Loop ik nogmaals nietsvermoedend de school binnen. In het lokaal zijn al wat mama’s, en de meester. We gaan rond de tafel en er druppelen nog wat mama’s binnen, we zijn nu met z’n achten. Er wordt vrolijk gekwetterd en langzaam begint mijn brein te registreren waar het over gaat. De school heeft behoefte aan extra financiën, voor uitstapjes met de kids, kerstcadeautjes, extraatjes. Bon. De meester heeft hulp nodig, hij is al meester, directeur, secretaris etc., dus zoekt hij vrijwilligers voor de organisatie van evenementen die de school een financieel steuntje in de rug kunnen geven. De mama’s knikken vol begrip en spontaan komen er plannen op tafel, vide grenier, kerstmarkt, tombola, lotto, en gâteaux.  Vooral het woord gâteaux valt vele malen, er ontstaat zelfs een gepassioneerde  discussie over welke gâteaux en hoe ze te maken. Er worden data gepland, en taken verdeeld. Ik zit op mijn stoel en luister. Mijn hoofd zoemt en mijn oren suizen maar ik volg waar het over gaat. De mama’s hebben niet zoveel besef van mijn aanwezigheid, totdat de meester zich tot mij went en zachtjes vraagt of ik het kan volgen, ik knik, en plots vraagt één der mama’s: “ Et vous madame, pouvez-vous faire des gâteaux pour la fête des châtaignes?” “Oui oui,”stamel ik, geschrokken van de plotselinge aandacht , “avec plaisir”. Het worden alleen wel Hollandaise, want Franse heb ik nog nooit gemaakt…  Pas de problème, zegt de mama, dat is  jouw specialiteit. De mama’s knikken goedkeurend.  Opgelucht haal ik adem. Op  4 november hebben ze ze nodig, want dan is het jaarlijkse kastanje feest in het dorp, een tweedaagse happening waarbij alles uit de kast wordt getrokken; muziek, eten, drinken,gepofte kastanjes,  kraampjes en een heus bal! En dus taarten…waarschijnlijk voor het eerst in de 42 jarige geschiedenis van het feest zelfs Hollandse appeltaarten…   Wow. Ik voel verantwoording drukken, en faalangst opkomen… taarten bakken voor de gastronomische Fransen… als dat maar goed gaat…. Ik ga vast oefenen…..

21 thoughts on “Réunion.

  1. Ze vinden hollandse cakes veel lekkerder dan die van zichzelf. Ook de echte hollandse appeltaart vinden ze geweldig en een rijstevlaai heeft op een feestje van ons hoge ogen gegooid! Jij hoeft niet te oefenen lieve schat, je schudt dat zo ff uit je mouw, c’est sur!!

    • muffins doen het ook altijd goed, met appel en kaneel bv voor de “appeltaartfactor” ik bak voor dat soort evenementen (alles aan verenigingen, kerken enz, hier in frankrijk komt zodoende aan z’n centen) liefst éénpersoons dingetjes, die je per stuk kunt verkopen (leuk versierde cupcakes, hier nog onbekend, dus total succes). Vooral de oudjes die geen zin in een hele cake of taart hebben zullen je er dankbaar voor zijn!

  2. Ze vinden echt alles lekker wat je maakt, als er maar wat liefde en verse ingrëdienten inzitten. Ik heb eens onvervalste Hollandse bruine bonensoep gemaakt voor een repas van de dorpsvereniging en ze likten de pan uit. Goed onthouden wat je er in doet (bij appeltaart niet zo moeilijk) want daar vragen ze naar, die Fransen kunnen uren over eten lullen.

  3. Hoi Elly,wij hebben vrijdag zo’n feestje ,en ze vroegen soort fingerfoods,dus maak ik gevulde eieren.In nederland vinden ze die van mij geweldig,dus hoop dat ze ook hier in de smaak vallen .
    Maar suc6 met bakken !gr

  4. neem maar van mij aan dat jij niet hoeft te oefenen met bakken , nog even en je kan je eigen bakkerijtje beginnen. Die Fransen boffen maar! x Paola

  5. Hoi Elly. ik lees sinds enige tijd je blog met veel plezier en enige afgunst 🙂 Mijn man komt uit een dorpje onder Carcassonne en helaas wonen we zelf momenteel naast Parijs maar je verhalen roepen zoveel fijne herinneringen op en zijn aangenaam positief! Wat betreft je bijdrage aan taarten, mijn ervaring hierin is dat ik me ook in het begin een beetje nerveus maakte, met drie dochters heb ik er ook wel een flink aantal mogen maken, maar uiteindelijk stonden er zoveel op tafel iedere keer, dat ik me realiseerde dat er geen reden was om me druk te maken om die van mij ertussen. Frans of nederlands, ze worden meestal allemaal met smaak opgegeten! Dit zeg ik niet om jouw ongetwijfeld heerlijke bakwerk te minimiseren, hoor, meer om je gerust te stellen je niet te druk te maken!! En ik wens jullie heel veel plezier! bisou

Reactie? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s