Paddo’s

cepes 2

Ik ben er gek op. Paddenstoelen bedoel ik dan hè? Elke herfst zie je me wel ergens op mijn knietjes liggen, kont omhoog,  om een paar mooie foto’s te maken van deze wonderlijke dingen. Wandelaars die toevallig passeren kijken dan ook altijd wat vreemd op als ze me zien. In het begin voelde ik me ook wel wat opgelaten maar ik heb inmiddels geleerd daar –ehm- schijt an te hebben. Je krijgt immers de mooiste foto door er met je neus bovenop te zitten, en paddenstoelen groeien nou eenmaal heel laag bij de grond. Ook heb ik geleerd altijd een lege vuilniszak mee te nemen, anders krijg ik natte knieën. Oké, genoeg gezwamd. De paddenstoelen op de bijgaande foto heb ik niet geplukt, maar gekocht. Het zijn cèpes, een eetbare soort paddenstoelen. Langzaam zie je ze hier nu in de winkels komen, al zijn ze nog wel wat duur. Paddenstoelen eten doe ik namelijk ook erg graag! Heerlijk; omeletje, pasta, risotto… lekker met allerlei soorten shrooms. In Nederland mag je ze niet plukken, maar hier schijnt t de nationale sport te zijn, ik zag van de week in de Montagne Noir al een oud manneke met een mandje aan zijn arm de bossen in verdwijnen, leuk. Nu zou ik dat ook graag gaan doen, eetbare paddenstoelen zoeken, probleem is natuurlijk dat ik geen idee heb welke eetbaar zijn en welke niet. Ik zie t al gebeuren dat we s ’avonds lekker aan een paddenstoelen risotto-tje zitten en met z’n allen helemaal koekwauws gekleurde vlindertjes door de kamer zien vliegen, of erger; een ambulance moeten bellen omdat we op het punt staan onze laatste adem uit te blazen. Non, merci. Dus. Ziet het er naar uit dat ik een paddenstoelen expert in het dorp moet gaan paaien appeltaartje?  om mij te leren welke wel en welke niet. Op het internet wordt ik niet veel wijzer, de meeste paddo’s lijken erg op elkaar… Enfin, tot die tijd moeten u en ik het maar doen met foto’s, en een receptje. Deal?

SONY DSC

Men neme:

  • 400 gr (verse) pasta
  • 6 teentjes knoflook
  • 4 eetlepels gehakte platte peterselie
  • 2 eetlepels in reepjes gesneden salie
  • 4 eetlepels olijfolie
  • 300 gr verse, gemengde paddenstoelen, in grove stukken
  • 200 ml witte wijn
  • 200 ml slagroom
  • snufje nootmuskaat
  • peper & zout
  • Parmezaanse kaas, geraspt

Knoflook, peterselie en salie 2 minuutjes in de olie bakken.
Paddenstoelen toevoegen en 5 minuten op middelhoog vuur meebakken.
De wijn toevoegen en in laten koken.
Room, nootmuskaat, zout en peper toevoegen.
20 minuutjes laten pruttelen op laag vuur.
voeg eventueel een scheutje melk toe als de saus te dik is.
Bestrooien met Parmezaan en opdienen, met een rucola salade en biefstukje, of gewoon zo, met knoflook ciabatta.

Buon Appetite!

15 thoughts on “Paddo’s

  1. Hoi Elly,
    Allereerst wil ik je feliciteren met jullie, tot nu toe, zeer geslaagde avontuur. Je blog is echt geweldig om te lezen. Voor mij erg herkenbaar, ook al woon ik zelf al wat langer in Frankrijk. Vandaar dat ik nu reageer; als je twijfels hebt over een bepaalde paddestoel, neem hem dan mee naar de Pharmacie, die hebben boeken met foto’s van alle voorkomende soorten, en kunnen je voorlichten. Vaak hebben ze rond deze tijd ook reclame-foldertjes met foto’s die je mee naar huis kan nemen. Succes ! Danielle

  2. De cèpes die je gekocht hebt, dat is wat in Nederland eekhoorntjesbrood genoemd wordt. Onze jongste zoon Thibaut is ze wel eens met een vriendje en diens moeder gaan zoeken, en kwam met kilo’s thuis (de “locals” weten waar ze moeten zijn).
    De roomsoep die ik vervolgens met een gedeelte maakte vonden de jongens wel lekker, behalve dan die stukjes paddestoel erin !!!

    • Hahahaha, typisch is dat he? Zoë van mij lust werkelijk álles, behalve paddestoelen. Toch wil ze, nadat we vanmiddag 3 uur bezig zijn geweest met zoeken- en er 0,0 hebben gevonden- leren ze te eten. Stoer wel!

  3. hoi,
    heerlijk hè, die paddestoelen die nu hier overal op de markt liggen! kijk voor één ding uit: sommige grote verkooppunten (supermarché maar ook wel op de markt), hebben importpaddo’s, vaak uit voormalige Tchernobylgebieden (blèhhhhhhhh). Koop dus bij echte locals die je kunt vertrouwen. Als je zelf gaat zoeken, denk er dan aan dat je inderdaad bij de pharmacie kunt navragen, maar vooral dat de meeste bossen hier (ik woon in de Dordogne, maar het zal bij jou ook zo zijn), privéterrein zijn ,en de eigenaars een bloedhekel aan wildplukkers hebben die er met hun oogst vandoor gaan! Dus het beste is gewoon vriendjes worden met zo’n oud manneke die je zijn geheime plekjes (in het bos dan wel hè) wil laten zien….

    • Echt waar?? Tchernobyl?? Dat had ik nou nooit geweten! Daar ga je dan wel van gloeien, van die paddo’s! 😀 Ik ga maar eens op zoek naar dat ouwe manneke dan, en dan maar hopen dat t geen vies oud manneke is…. 😉

Reactie? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s