Visite

lemmoncakeLaten we voorop stellen dat ik redelijk sociaal ben. Ik vind visite gezellig, mits afgesproken en ingepland, en geen hele hordes tegelijk. Verjaardagen vieren vind ik een crime, simpelweg omdat je 3 dagen aan t rennen, vliegen, serveren, koken en poetsen bent, zonder ook maar 3 minuten waardevolle aandacht aan je gasten te kunnen geven, terwijl de aanwezige kinderen de boel boven je hoofd afbreken. Ik houdt van koken en etentjes geven, voor een klein groepje, dat kunnen goede vrienden of leuke familieleden zijn. Ik ben niet dol op “spontane” visite, ik verwen mijn visite graag, en neem dan ook graag de tijd dit voor te bereiden en die kans krijg ik niet als u zomaar op de stoep staat. Daarbij kan ik wel gewoon geen zin hebben in mensen,  een luie dag hebben, ronddolen in mijn djellaba zonder bh daaronder, en vind t dan niet fijn om geconfronteerd te worden met onverwachte gasten, u ook niet met mij, geloof me.   Ik nodig eigenlijk niet zo vaak nieuwe mensen uit in mijn leven. Door ervaringen uit het verleden ben ik ietwat wantrouwend geworden in wie ik een plekje wil geven in mijn hoofd en hart. Ook kan ik mijzelf heel goed vermaken zonder allerlei sociale verplichtingen, ik voel me prettig gewoon thuis, met man en kids, al durf ik heel af en toe ook wel uit de band te springen buitenshuis. Maar niet te vaak a.u.b. Ik ben best in staat contact te leggen, een praatje te maken met een volslagen onbekende, ben absoluut niet verlegen (meer), ik heb er alleen niet altijd behoefte aan. Ik draag mijn hart niet op mijn tong IRL, bij mensen die ik niet of nauwelijks ken, op mijn blog ben ik opener dan face to face. Ik maak me geen zorgen over hoe ik dat ga doen in Frankrijk, ik durf namelijk gewoon Frans te spreken tegen Fransen, ben totaal niet bang om fouten te maken. Wat ik eigenlijk wil zeggen is, dat als je hier, in Nederland,  deel uitmaakt van mijn leven, je dat in Frankrijk ook gewoon zult blijven doen, graag zelfs. Dat betekent dat je me erg goed kent, en weet, dat als je op visite wilt komen je dat van tevoren  even goed met me kortsluit, dat we afspreken wanneer, hoelang, en ook niet geheel onbelangrijk; wat de eventuele bijdrage in onderhoud zullen zijn. Want ook wij leven niet van de lucht. Kom je in Nederland bij me eten of een nachtje logeren is dat natuurlijk geheel kosteloos, –alhoewel een meegebracht flesje wijn of anders lekkers altijd zeer op prijs gesteld wordt- Glimlach, in Frankrijk op visite komen, dan praten we toch over minimaal een weekendje verblijven, en dat gaat toch wat meer in de papieren lopen. Ik ben geen B&B, en zal het vel niet over uw oren trekken, maar een redelijke bijdrage in de gemaakte kosten is dan in mijn ogen niet te veel gevraagd. Denkt u daar anders over, dan zijn we misschien toch niet zo goed bevriend, of de familieband toch niet zo hecht als we dachten. Stelt u zich eens voor als ik, onverwacht, met mijn hele gezin spontaan bij u voor de deur zou staan met de mededeling dat ik een week, geheel verzorgt en kosteloos, bij u kom logeren. Ik zie u niet juichen? Goh. Dus. Laten we het gezellig houden. Dan bent u van harte welkom!

40 thoughts on “Visite

  1. Niet veel voornemens kunnen beter zijn dan deze……als je in Frankrijk gaat wonen, zul je verbaasd zijn over het onverwacht grote aantal familie, vrienden en bekenden die je blijkt te hebben…..als je deze ongelimiteerd en ongepland in je leven toelaat, zul je zelf “geleefd” worden en er financieel op “leeg lopen” als je deze condities niet aan houdt…..heel verstandig!

  2. Heel ‘verstandige” log! Toen ik ging studeren en op kamers moest hebben mijn ouders zich héééél veel moeten ontzeggen om dat te realiseren. Zij moesten echt elk dubbeltje omdraaien en dat werd van mij ook verwacht. In de weekenden dat ik “thuis”kwam betaalde ik mee aan de warme maaltijd en er werd verwacht dat ik 2.50 gulden bijdroeg. Heel logisch en begrijpelijk (en natuurlijk zaten er dan in mijn weekendtas als ik terug ging naar mijn studeerstad wat lekkernijen en een pak koffie (was duur toen hoor!) . Ik ben mijn ouders zo dankbaar voor de lessen die ze mij op deze wijze geleerd hebben!

  3. Duidelijk …kort en krachtig…… voor degene die hier mee te maken krijgen.
    Dat kan iedereen in zijn oren knopen hahahaha…………………..:)

  4. Groot gelijk hoor, toen wij manlief en ik naar onze zwager tooide naar curacou vonden wij het heel normaal om 4 weken zo gezegd kostgeld te betalen. Het is een duur eiland, en anders waren we het ook kwijt aan een hotel. Het is makkelijk om je p…… onder iemands tafel te steken en te doen of er nix aan de hand is. Iedereen kwam leuk binnen vallen en bleven ook lang gratis bivakkeren op dat zonnige eiland. Me zwager heeft toen paal en perk gesteld en gevraagd om wat kosten te delen, en ja hoor men keek geirriteerd en met pijn en veel moeite lukte het wel.
    Maar de lol wars ervan af. Men bleef toen thuis.
    De goede niet nagelaten hoor.

  5. Lullig zeg, ik had eigelijk net bedacht dat het na 20 jaar geleden elkaar gezien te hebben het eindelijk eens tijd word dat ik eens met me kinderen en aanhang en kleinkinderen een paar weken op visite ga komen, ga je nou toch niet moeilijk zitten doen heyyy ….Whahahaha ….Jemig meid ik geloof dat er niemand zou bedenken dit zomaar te doen alhoewel je hebt erbij D: …helemaal gelijk heb je en ik hoop dat je lekker blijft doorschrijven als je daarzo woont en ik af en toe daarop reageer … xxx Mi

  6. het geld vind ik minder belangrijk, dat komt vaak wel goed, maar de irritatie van gedrag alsof ons huis een hotel is: ik wc’s boenen en de visite zit boekjes te lezen…

  7. Lijkt me heel duidelijk dat het niet druk gaat worden bij jullie…..
    Je zou je niet zoveel zorgen hoeven maken hoor, iedereen die tot nu toe bij me op bezoek geweest is heeft gedeeld in de kosten. en uit eten gaan hebben zij steeds in z’n geheel voor hun rekening genomen. Horror-situaties ken ik niet eens; niet bij mij en niet bij andere Nederlanders hier uit de omgeving.

    • Het hoeft ook niet druk te worden bij ons, ik ga naar Frankrijk mede voor een relaxter leven…. Gelukkig dat het bij jullie anders gaat, zo kan het namelijk ook! 🙂

  8. Graag een reactie? OK… Nee, ik vond het niet leuk om te lezen. De toonzetting is suggestief, de tendens negatief, veel teveel woorden en sorry, maar als zoveel stukjes gaat dit over leedverwerking. Absoluut noodzakelijk hoor, maar of je een ander daar nu mee lastig moet vallen…..

    • Dank je wel voor je reactie, ik lees hem nu pas omdat ook deze in mijn spam terecht was gekomen. Ik respecteer je mening, alleen dat leedverwerking, daar kan ik dus niets mee. Ik val niemand lastig; het mooie van een blog is dat je het leest, of niet. Je hebt de keuze.

      • “Leedverwerking”……? Heeft de schrijver/- ster soms een LOI- cursus psychologie gedaan…..? Waar slaat dit op! Een ander lastig vallen met dit stukje…..? Onbegrijpelijk!

  9. Elly.
    Heel juist, en met gevoel verwoord. Dit geeft duidelijkheid zonder de bedoeling te hebben om mensen te kwetsen. Wij wonen al 14 jaar in Frankrijk en weten hoe het werkt. Heel veel geluk, maar vooral ook veel sterkte met jullie nieuwe woonland.

  10. Je hebt groot gelijk! Leuke blog trouwens, heb ‘m gelijk bij mn favorieten gezet! Wens jullie alle succes van de wereld, je gaat er vast geen spijt van krijgen. Hebben wij ook niet, na 3 jaar geleden vanuit de Randstad naar de Lot verhuisd te zijn. Ook hier is het hard werken natuurlijk, maar de rust en ruimte (en schone lucht) maken dat het leven vele malen aangenamer is! Sterkte met de verhuizing, je zal nog wel eens denken ‘waar ben ik aan begonnen’ maar het komt goed! Nogmaals succes!

  11. Ik ken dat gevoel. Zelf de gastheer uithangen en hard werken om de gasten te plezieren. Zijn iedere maand nog een week in Nederland, bij sommigen kan er na een verblijf in Frankrijk (gratis) nog niet een uitnodiging voor een etentje af. Een groep van vier gasten, die royaal een fles wijn mee bracht, zei ‘s-avonds in het restaurant tegen elkaar. “hoe laat zullen wij morgen ontbijten”. Zijn inmiddels wat afhoudender in het uitnodigen van mensen.

  12. Helemaal gelijk heb je! En dan zeggen er veel ook nog, nadat je ze net een 5 sterren ontbijt hebt voorgezet met vers sinaasappelsap, croissants, eigengemaakte jam, Franse kaas en veel koffie:
    “En wat gaan we nu doen?”, omdat ze verwachten dat je ze daarna de hele dag vermaakt, die leeghoofden!

  13. Heel verstandig! En vooral ook consequent doorvoeren. Vooral in het eerste jaar, wil iedereen bij je langskomen. Van te voren kenbaar maken dat er een vast bedrag per dag betaald dient te worden. Dan merk je het wel wie er wilt komen. Mee genomen spullen uit Nederland zijn altijd leuk, maar voor je het weet zit je met 30 pakken hagelslag en 40 kilo drop in de kast. Moet je daarna mee op de plaatselijke markt gaan staan om de nieuwe schoenen van je kinderen te kunnen bekostigen….bij wijze van spreken. Want het leven in Frankrijk is niet goedkoop!
    Succes ermee!

  14. Verstandig! Toen wij bijna twintig jaar geleden een (vakantie)huis in Frankrijk kochten hebben wij onmiddelijk aan onze grote familie laten weten dat wij niet Sinterklaas konden spelen en zij begrepen dat wel. Als onze kinderen met hun gezinnen komen gaan ze onmiddelijk boodschappen doen op eigen kosten, want ze houden van koken en vinden het heel normaal om hun steentje bij te dragen. Vaak krijg ik dan nog een kado voor het huis, afgelopen jaar een schitterend keukenmes. Ook mijn broer en schoonzus die deze zomer een week bij ons waren droegen bij in de kosten. Zo ’n bezoek wordt dan wel van te voren afgesproken, want ik sta ook niet te springen om onverwacht bezoek te moeten ontvangen.
    Veel sterkte met de verhuizing en ik weet zeker dat jullie het wel gaan redden.

  15. Goed geschreven en het verwoordt ook mijn/onze ervaringen. Toen we, alweer jaren geleden, naar Frankrijk verhuisden, wisten velen ons goed te vinden, vooral het eerste jaar. We wonen in het midden van Frankrijk, kort bij de doorgaande route naar het zuiden. We hebben leergeld betaald met het “op doorreis twee nachtjes blijven en ons de puinhoop achterlatend, tot aan een omgeploegde tuin vanwege een ietwat weggezakte caravan.” Sinds die tijd is iedereen welkom, maar op onze, zeer duidelijke, voorwaarden. Welke die zijn kun je raden. De aanloop is beduidend minder geworden.
    Uiteraard geldt dit niet voor onze (klein)kinderen, die ieder jaar een gedeelte van hun vakantie bij ons doorbrengen.

  16. Echt super! Wij doen dit zelf ook.Wij zijn ook heel duidelijk tegen over iedereen: in het hoogseizoen betaal je een staanplaats of kamer, wat je wilt. Buiten het seizoen kan je daar gratis in zolang we er geen boekingen voor moeten afzeggen. Even meedelen in de boodschappen lijkt ons zowieso normaal.Twee jaar geleden hadden wij vrienden op bezoek die bij ons de kasten leeg aten, vooral hun kids dan, en weigeren mee te betalen aan de boodschappen. Uiteindelijk zaten wij met lege portemonnee en lege kasten. Zij vonden dat wij overal een slaatje uit probeerde te slaan. Ach, stiekem zijn we blij dat deze “vriendschap” voorbij is want was dit wel echte vriendschap?

  17. Gelukkig hebben wij Fam.en vrienden die we graag zien komen , die meehelpen ook koken en boodschappen doen en/of ons mee uit eten nemen. Onze privacy wordt daarbij ook gerespecteerd en derhalve geniet iedereen van de zuid Franse zon , lekker eten en de rose ;-).
    Wellicht hangt ook een en ander af van je eigen houding t.o.v. de gasten en uitstraalt hoe je het graag wilt ! Dan kan iedereen genieten want ik denk als er niemand zou komen je dat wel zal missen en dan mag je over jezelf gaan nadenken ! Een fijne zomer nog! !

  18. Hallo Elly,
    Wat leuk en onderhoudend geschreven. Stevig voor z’n raap maar beslist niet kwetsend!
    Slechts één keer hebben we een neef moeten afpoeieren toen hij aanbood om samen met zijn vriendin enkele weken naar Frankrijk te komen. Zij houden namelijk van het bourgondische Frankrijk. Of wij het goed vonden dat ze zouden komen?” Natuurlijk kom gerust en je mag zo lang blijven als jullie willen” was ons antwoord. “Bij ons in het dorp bevindt zich een uitstekende B&B, wij willen voor jullie wel even informeren wat de kosten zullen zijn.” Vreemd genoeg hebben ze hier niet op gereageerd en verder blijft het al een paar jaar stil. Zoals ook de jaren daarvoor….!

    Slechts enkele keren paar jaar krijgen we hier logé’s die van harte welkom zijn en als vanzelfsprekend spontaan bijdragen in hun eigen levensonderhoud.

    Paul en ik wensen jullie een hele fijne tijd in Frankrijk met jullie gezin en ongetwijfeld met plezierig bezoek.
    Vriendelijke groet,
    Louise

  19. Pingback: "Café au lait" - Visite | Valt er nog wat te bloggen? | Scoop.it

Reactie? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s