Cocorico, oreille indiscrète (luistervink..ehm…kip)

SONY DSCHet is stil op deze zwoele zomeravond in de tuin. Ergens in de verte hoort Nugget de gemoffelde stemmen van de blonde doos en de grote kale. Ze spitst haar kippenoren, – of wat daarvoor door moet gaan- maar ze kan net niet horen wat er gezegd wordt. Irritant is dat. Nou weet ze nog niets. Vanmorgen had ze Roe en Koe al geprobeerd te polsen, toen ze een graantje kwamen meepikken bij het ontbijt, maar die wisten ook niets. “En dat noempt zich dan postduive”. had ze verontwaardigd tegen Kluifje gesist. Nugget broed op een plan, ze moet iets verzinnen om er toch maar achter te kunnen komen wat er nou gaat gebeuren?  Opeens heeft ze het!  Voorzichtig sluipt ze naar het deurtje van het nachthok en duwt met haar snavel tegen het deurtje…YES! Het deurtje schiet open. Nugget had s’ middags gezien dat het blonde kind bij het eieren rapen het deurtje niet op t haakje had gedaan. Dit is haar kans! Zo snel als een mollige kip met een vol gevederd derrière maar kan springt ze geruisloos het hok uit, tjoep, in het gras. Haar hartje roffelt in haar keel, de adrenaline giert door haar lijf. “zo,dat was een eitje”, denkt ze, schichtig links en rechts kijkend, “zijn die vertiefde kattuh niet in de buurt?” Nee, de katten zijn niet in de buurt. Snel trippelt ze naar het terras, en verstopt zich onder een tuinstoel. Een beetje giechelig van nerveuze opwinding probeert  ze zich zo stil mogelijk te houden, misschien kan ze nu hoSONY DSCren wat er gezegd wordt.  De bassen stem van de grote kale klinkt kalm: “ Moet lukken, in een kartonnen doos, zo hebben we ze toch ook hierheen gehaald?”  het is even stil. “Is dat niet een beetje krap?” klinkt de stem van de blonde doos, “het is toch wel een eindje hiervandaan…” Nugget  houdt haar adem in….”zegt nou waar dan, zegt nou wáár dan”, denkt ze ongeduldig, “ik krijgt t op me heupe hiero, ik mot snel aftaaje,  as Kluif wakkert wordt en ziet ze dat ik pleitte ben, gaat ze helemaal uit d’r naat!” Nugget schuifelt nerveus heen en weer op het benauwde plekje onder de stoel, en probeert zo goed als ze kan het gesprek te volgen.  Dan, opeens, klinkt er een hels kabaal door de tuin…..

5 thoughts on “Cocorico, oreille indiscrète (luistervink..ehm…kip)

Reactie? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s