La fête des pères

Vaderdag. In Frankrijk vieren ze het ook de derde zondag in juni, vandaag dus. Van wat ik heb kunnen vinden vieren ze het ongeveer hetzelfde als wij; Ontbijtje, cadeautje, extra knuffels en kusjes. Ook mijn manlief is verwend door zijn spruiten, vishengelstandaards, flesje whisky en mooie, zelfgemaakte knutsels en gedichten. Ik blog niet zo vaak over mijn manlief, hij leest mijn blogs niet, (soms lees ik wat voor), maar vandaag ga ik even de loftrompet voor hem spelen hier. Waarom? Omdat ie dat verdient. Ik leerde hem 16 jaar geleden kennen, ik was toen nog getrouwd ( I know, ik ben een stoute meid), en hij was een stuk jonger dan ik, 24 jaar, schoon aan de haak. We vonden elkaar wel leuk voor een keertje, jeweetwel, samen eens een beschuitje eten. Wel, nu, 16 jaar later eten we nog steeds die beschuitjes, tot volle tevredenheid. Ik had toen al 4 kinderen, en samen hebben we er nog 3 (4*) gekregen. Hij heeft de oudste 4 gewoon geaccepteerd, ze hoorden bij mij, en dus ook bij hem, was zijn motto. Nooit heeft hij er een probleem van gemaakt, zijn geld was ons geld, jarenlang stond ie om 5 uur naast zijn bed om in weer en wind geld te verdienen om ons te onderhouden. Boos is hij zelden geworden op de kids, dat zit niet in zijn aard. Nee zeggen vond ie in t begin ook heel moeilijk, evenals de kids corrigeren, daar hebben ze natuurlijk weleens misbruik van gemaakt. In de loop der jaren werd de band met het ene kind wat closer als met de ander, maar als ik de kids weleens over hem hoorden praten hadden ze het over “mijn vader”.  Tegen hem zeiden en zeggen ze Johann. Prima. De drie jongsten noemen hem gewoon papa. Omdat hij zelf niet echt een gezinsleven heeft gehad vroeger was zijn droom een gewoon gezin te hebben, samen aan tafel eten, spelletjes, vakanties, dagjes uit samen, gezellig huis,de simpele dingen. Het leven is natuurlijk geen sprookje, en ook wij hebben onze ups en downs gehad, maar we hebben ons er goed doorheen geslagen. Ik kan en kon me geen betere vader voor al mijn kids wensen als manlief, zijn geduld, zijn zorgzaamheid en zijn bereidheid zijn kinderen en die van een ander  groot te brengen verdienen alle respect en waardering. Dank je wel schat.

Love you babe.

16 thoughts on “La fête des pères

    • Nee, ik heb t nooit betreurd, alhoewel het allemaal niet zo leuk en luchtig is gegaan zoals ik het hierboven beschrijf, er zit een hele lange, vervelende voorgeschiedenis aan, maar het moest een leuk stukje worden over vaderdag, geen ouwe koeien verhaal. 😉

Reactie? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s